[Film] Moonrise Kingdom van Wes Anderson

29/09/2012 | 7 maanden, 3 weken geleden | door Marc Sleegers

Jullie vroegen er al om in de comments van de review van Savages en stiekem was Nino het eigenlijk zelf ook al van plan. Onze filmkenners reviewen deze zaterdag Moonrise Kingdom van Wes Anderson. Nino is groot fan van de regisseur, kijkt elke maand in ieder geval één van zijn films en dwong Steven om voor dit weekeinde zijn nieuwste werk Moonrise Kingdom te kijken.

Moonrise Kingdom is een film in het uitgekauwde comedy-, romantiek en dramagenre. Nou is dat in principe dus niets speciaals, ware het niet dat het bij de eerste shots meteen al duidelijk is dat deze flick direct uit het brein van meneer Wes Anderson himself komt en past daardoor precies in het kronkelige rijtje bij de rest van zijn repertoire. Voor het geval je mister Anderson nog niet kent: hij schreef en regisseerde onder andere de classic The Life Aquatic with Steve Zissou, de poppenfilm Fantastic Mr. Fox, het originele The Darjeeling Limited en de iets normalere film The Royal Tenenbaums.

Wat meteen opvalt als je deze films kent of de tijd hebt genomen om even de trailers te checken, is dat ze zich allemaal afspelen in een ‘bubbel’. The Life Aquatic draait bijvoorbeeld geheel om een onderzeeër en The Darjeeling Limited heeft een trein als locatie. Moonrise Kingdom van Wes Anderson is niet anders en gebruikt een ogenschijnlijk klein eilandje als set. Volgens kenner Nino is dat één van de redenen waardoor deze film zo dichtbij en toch ook zo ver weg lijkt. De onorthodoxe acteerstijl van de twee kinderlijke hoofdrolspelers en de bekende koppen Bruce Willis, Edward Norton en Bill Murray draagt ook bij aan de vreemde vibe.

Moonrise Kingdom van Wes Anderson is dus een film die jij, door het unieke stijltje, geweldig gaat vinden of gaat haten. Als je fan van de beste man bent, is het sowieso waard om hem te checken. Als je nog twijfelt, check dan snel deze review om erachter te komen of deze speciale film iets voor jou is.

Tags: film, Moonrise Kingdom, review, Wes Anderson